ตอนที่ 178 จ่าฝูงที่หายไป

ตอนที่ 178 จ่าฝูงที่หายไป

เมื่อฝ่าด่านปราการหลวมๆ ของฝูงห่านป่าขนวายุที่กำลังบินวนเวียนอย่างมึนงงชั้นสุดท้ายเข้ามาได้ ในที่สุดก่วนหลิงหลินกับมังกรพายุเฮอริเคนก็มาถึงใจกลางของฝูงสัตว์อสูร

ทว่าจ่าฝูงที่คาดว่าจะถูกรายล้อมไปด้วยบริวารกลับไม่ปรากฏตัวให้เห็น

ที่นี่ว่างเปล่า

ไม่สิ ไม่ใช่ความ 'ว่างเปล่า' เสียทีเดียว

ยังคงมีสัตว์อสูรจำนวนมากบินวนเวียน ชนกันไปมา และส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลืออย่างสิ้นหวัง แต่เมื่อเทียบกับรอบนอกแล้ว พื้นที่ตรงนี้ค่อนข้างโล่งกว่า ทว่าแรงกดดันกลับชวนขนลุกยิ่งกว่า นั่นคือความไร้ระเบียบและความสับสนอย่างสิ้นเชิงหลังจากสูญเสียเสาหลักทางใจ ความตื่นตระหนก ณ จุดนี้ไม่ได้แสดงออกมาในรูปแบบของความดุร้ายบ้าคลั่ง แต่เป็นความสับสนที่ใกล้เคียงกับความสิ้นหวัง

ไม่มีตัวไหนที่โดดเด่น แข็งแกร่ง หรือสุขุมกว่าตัวอื่นอย่างชัดเจน และไม่มีตัวไหนแผ่กลิ่นอายของผู้นำออกมาเลย เท่าที่สายตามองเห็นมีเพียงดวงตาที่ตื่นตระหนกไม่ต่างกัน และเส้นทางการบินที่ไร้จุดหมายเหมือนกันทั้งหมด

"นี่มัน... เป็นไปได้ยังไง" หัวใจของก่วนหลินหลินดิ่งวูบลง

ฝูงสัตว์อสูรอพยพ โดยเฉพาะฝูงอพยพขนาดใหญ่ที่รวมตัวกันหลากหลายสายพันธุ์เช่นนี้ ย่อมต้องมีจ่าฝูงอย่างแน่นอน

จ่าฝูงอาจจะเป็นผู้อาวุโสที่มากประสบการณ์ที่สุด เป็นตัวที่แข็งแกร่งที่สุด หรือเป็นสัตว์อสูรที่มีความสามารถพิเศษในการนำทางซึ่งได้รับการยอมรับจากทั้งฝูง จ่าฝูงคือจิตวิญญาณของการอพยพ คือเข็มทิศชี้ทิศทาง และคือแกนกลางที่คอยรักษาระเบียบ