กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 170 การเดินทางตามหาครอบครัว
"นี่ หลิงหลิน!" ชวี่เทียนชวนเพิ่งจะกลั้นขำได้ ปาดน้ำตาที่ไหลซึมตรงหางตา ก่อนจะเดินเข้ามาเอาศอกสะกิดก่วนหลิงหลินที่กำลังวุ่นกับการปลอบขวัญฝูงมังกรขนพองของตัวเอง บนใบหน้าเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นปนล้อเลียน
"รีบเล่ามาซิ โดนสัตว์อสูรในฝันลอบจู่โจมรู้สึกยังไงบ้าง เย็นเจี๊ยบ ลื่นปรื๊ด แถมแอบดีใจลึกๆ ที่โดนเจ้าตัวน้อยประทับตรารับรองใช่ไหมล่ะ"
ก่วนหลิงหลิน "..."
ช่วยด้วย พี่เทียนชวนยังจะมาสัมภาษณ์หนูอีกเหรอคะ?!
มือข้างหนึ่งของเธอกำลังกดมังกรอัคคีพุทธะที่กระสับกระส่ายจนมีสะเก็ดไฟปะทุออกมาจากลำคอ อีกข้างกำลังแกะมังกรปรอทที่พยายามจะพุ่งมาแปะหน้าแสดงความจงรักภักดีอีกรอบออกจากไหล่ พอได้ยินคำถามนี้เข้าก็อดกรอกตามองบนอย่างจนใจไม่ได้
เธอเหลือบมองเจ้ามังกรซากสมุทรน้อยที่ยังคงแหวกว่ายวนเวียนอยู่รอบตัวในระยะปลอดภัย ดวงตาสีไพลินจ้องมองเธอไม่กะพริบ สัมผัสเย็นเยียบอ่อนนุ่มที่แวบผ่านแก้มเมื่อครู่ดูเหมือนจะยังคงหลงเหลืออยู่จางๆ
ดูท่าเจ้าตัวเล็กคงโดนมังกรทั้งห้าฝั่งนี้ขู่จนไม่กล้าเข้ามาใกล้แล้ว
"พี่เทียนชวน!" ก่วนหลิงหลินทั้งขำทั้งร้องไห้ไม่ออก แต่พอเห็นแววตาอยากรู้อยากเห็นอันบริสุทธิ์ไร้พิษสงของมังกรซากสมุทรน้อย ใจเธอก็อ่อนยวบลง ลองนึกทบทวนดูครู่หนึ่งก่อนจะบรรยายตามความจริง "ความรู้สึก... เหมือนโดนลูกแมวน้ำที่เพิ่งโผล่ขึ้นมาจากน้ำด้วยความกระตือรือร้นเอาหน้ามาถูไถน่ะค่ะ เย็นๆ ชื้นๆ แต่... ก็ไม่ได้น่ารังเกียจ"