เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 166 งานเลี้ยงครอบครัว
หลังจากผ่านการทดสอบภาคปฏิบัติเรื่องการพรางตัวในสวนเรือนกระจกของจตุรเทพสายแมลงฝูหลิงเซียนมาได้แบบพลิกแพลง ก่วนหลิงหลินก็เข้าเรียนทฤษฎีระบบนิเวศสายแมลงอย่างเป็นระบบต่ออีกสองสัปดาห์เต็ม
เนื้อหาพวกนี้ไม่มีสอนในแผนกมังกร เธอเลยรู้สึกสนใจเป็นพิเศษ
เธอชอบเกร็ดความรู้เล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่ต้องใช้สอบแต่ดูน่าสนุกพวกนี้เสมอ
วิธีการสอนของฝูหลิงเซียนเหมือนกับสวนของเขาที่ดูเผินๆ เหมือนปล่อยปละละเลย แต่ความจริงแล้วมีโครงสร้างชัดเจน
เขาไม่บังคับให้ท่องจำข้อมูลสารานุกรมสัตว์อสูรสายแมลงแบบนกแก้วนกขุนทอง แต่พาก่วนหลิงหลินไปสังเกตการณ์จริงถึงรูปแบบการทำงานร่วมกันของฝูงแมลง เครือข่ายการส่งสัญญาณ และตำแหน่งที่แม่นยำของพวกมันในระบบนิเวศอันกว้างใหญ่
"ดูด้วงคีมช่างทหารตัวนั้นสิ" ฝูหลิงเซียนชี้ไปที่กลุ่มด้วงซึ่งกำลังช่วยกันขนใบไม้แห้งแผ่นหนา "พวกมันแบ่งหน้าที่กันผ่านจังหวะการสัมผัสหนวด ตัวที่แรงเยอะจะอยู่หน้าสุดคอยเปิดทางและรับน้ำหนัก ส่วนตัวที่ประสาทสัมผัสไวจะคอยระวังภัยและปรับทิศทางอยู่สองข้าง นี่ไม่ใช่แค่สัญชาตญาณพื้นฐาน แต่เป็นการตัดสินใจเฉพาะหน้าหลังจากแลกเปลี่ยนข้อมูลที่ซับซ้อน"
"เวลาอยู่ในป่า ถ้าเธอเจอฝูงแมลงที่ทำงานร่วมกันแบบนี้ การฝ่าเข้าไปดื้อๆ หรือทำให้พวกมันตกใจอาจเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ จนกระตุ้นกลไกป้องกันตัวของฝูงแมลงทั้งพื้นที่ได้"
ถึงตอนนั้นคงไม่รู้ตัวหรอกว่าโดนแมลงสารพัดชนิดไต่เต็มตัวไปแล้ว... ก่วนหลิงหลินขนลุกซู่