ตอนที่ 156 ดาวตก... ร่วงหล่น?

ตอนที่ 156 ดาวตก... ร่วงหล่น?

ก่วนหลิงหลินสลัดความหวาดกลัวเรื่อง "การชี้แนะทางกายภาพ" ของจตุรเทพสายต่อสู้ทิ้งไปชั่วคราว เธอตัดสินใจใช้เวลาอันมีค่าในร้านหนังสือว่านเซี่ยงให้คุ้มค่าที่สุด

หลังจากกล่าวขอบคุณจงชิงเฉิน เธอก็เดินตรงไปยังชั้นหนังสือที่อัดแน่นไปด้วยหนังสือหลากชนิดด้วยความรู้สึกไม่ต่างจากนักโบราณคดี

ในยุคนี้หนังสือกระดาษแทบจะหาได้ยากยิ่ง แม้แต่ในร้านของจงชิงเฉินเองก็ไม่ได้มีหนังสือกระดาษต้นฉบับมากนัก แต่หนังสือปกแข็งของที่นี่กลับมีอยู่เพียบ

ทุกเล่มล้วนมีคุณค่าถึงขั้นนำไปสะสมได้ทันที เมื่อเปิดปกแข็งออก กระดาษแต่ละแผ่นด้านในต่างให้ความรู้สึกหนักอึ้งอยู่ในมือ

เป็นความรู้สึกที่ห่างหายไปนาน อย่างน้อยก็แตกต่างจากตำราเรียนเฉพาะทางในชาติก่อนของเธออยู่พอสมควร

ก่วนหลิงหลินมองไปยังหนังสือเล่มมหึมาไม่กี่เล่มในรายชื่อหนังสือแนะนำของจงชิงเฉิน ถึงขั้นต้องมีไม้พลิกหน้ากระดาษเตรียมไว้ให้เลยทีเดียว...

เธอเลือกมุมเล็กๆ ที่มีฉากกั้นสามด้านตามความชอบ วางหมอนอิงซ้อนกันสองใบไว้ด้านหลัง จากนั้นก็จับมังกรอัคคีพุทธะที่ตัวอุ่นนุ่มนิ่มมาวางบนตักต่างถุงน้ำร้อน ส่วนมังกรทุบปฐพีตัวอ้วนป้อมก็นอนหมอบอยู่ข้างขาต่างที่วางเท้า

ความจริงถ้าจับมังกรพายุเฮอริเคนมายืดตัวตรง ก็ใช่ว่าจะใช้แทนไม้พลิกหน้ากระดาษไม่ได้ เพียงแต่ใช้ไปได้ครึ่งทางไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะหันหัวกลับมางับเธอสักคำหรือเปล่า