เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 153 คำชี้แนะจากจตุรเทพสายภูต
"พลังของสายภูตนั้น หลายครั้งไม่ได้อยู่ที่การทำลายล้างโดยตรง แต่อยู่ที่ความเข้าใจและการประยุกต์ใช้กฎเกณฑ์" น้ำเสียงของจงชิงเฉินใสกังวานราวกับสายน้ำที่หยดลงบนหยก ชัดเจนเป็นพิเศษท่ามกลางร้านหนังสืออันเงียบสงบ
เธอนั่งประจันหน้ากับก่วนหลิงหลิน โดยมีที่นั่งที่เกิดจากรากไม้คดเคี้ยวซึ่งผู้พิทักษ์ธรรมชาติยื่นออกมาให้อย่างเป็นธรรมชาติ ส่งกลิ่นหอมจางๆ ของเนื้อไม้
ผีเสื้อวิญญาณสีมรกตตัวนั้นลอยตัวอยู่อย่างแผ่วเบา ใช้พลังที่มองไม่เห็นรินน้ำชาสีใสสะอาดทว่าส่งกลิ่นหอมหวานของผลไม้และดอกไม้นานาพรรณลงในถ้วยให้พวกเธอทั้งสองคน
ดวงตาของก่วนหลิงหลินเป็นประกายระยิบระยับ อารมณ์เหมือนกำลังมองลูกบ้านอื่นไม่มีผิด
ความเชื่อฟังของสัตว์อสูรตระกูลมังกรนั้นต่ำเตี้ยเรี่ยดินมาก แค่ในสนามต่อสู้ยอมฟังคำสั่งเธอก็ถือว่าบุญโขแล้ว จะให้พวกมันเรียบร้อยอ่อนโยนเหมือนสัตว์อสูรสายภูตคงเป็นเรื่องเพ้อฝันชัดๆ
แต่นั่นก็เป็นเสน่ห์ของพวกมันเหมือนกันนั่นแหละ
สรุปคือครั้งนี้เธอรู้สึกเพลิดเพลินใจมากจริงๆ
"แก่นแท้ของมันอยู่ที่การส่งอิทธิพล การควบคุม การหยั่งรู้ล่วงหน้า และการปกป้อง" จงชิงเฉินอธิบายต่อ น้ำเสียงอ่อนโยนดึงสติของเธอกลับมา ดวงตาคู่นั้นราวกับมองทะลุเปลือกนอกไปจนถึงแก่นแท้