ตอนที่ 144 จะเป็นใครไปได้อีก

ตอนที่ 144 จะเป็นใครไปได้อีก

มองดูซูซางเจี๋ยกับอั้นตู้ยาหายลับเข้าไปในเงามืด ก่วนหลิงหลินยังไม่ทันได้ใคร่ครวญความหมายลึกซึ้งเบื้องหลังคำว่า "จตุรเทพ" ก็สัมผัสได้ถึงความกดอากาศรอบตัวที่ลดฮวบลงทันที

ดวงตาห้าคู่จ้องมองเธอเขม็ง หรือพูดให้เจาะจงกว่านั้นคือจ้องไปที่กระเป๋าเสื้อที่เธอเพิ่งล้วงอัญมณีสีแดงออกมาเมื่อครู่นี้ แววตาเหล่านั้นเต็มไปด้วยความตัดพ้อ น้อยใจ และไม่อยากจะเชื่อสายตาประมาณว่า เธอกล้าเอาของวิบวับไปให้เจ้านกดำข้างนอกนั่นได้ยังไง

มังกรซุ่นเซิ่งส่งเสียงครางอืออาต่ำๆ ในลำคอพร้อมสะเก็ดไฟ ศีรษะมังกรขนาดมหึมายื่นเข้ามาดุนตัวเธอเบาๆ แววตาฉ่ำน้ำราวกับกำลังถามว่าตัวเองเพิ่งสู้ชนะมาแท้ๆ ไม่ควรได้รับรางวัลบ้างหรือไง มังกรค้อนศึกไม่พูดไม่จา เพียงใช้ร่างกายอันแข็งแกร่งดุจหินผามาขวางทางเดินไว้ครึ่งหนึ่งเพื่อแสดงความไม่พอใจอย่างเงียบเชียบ มังกรปรอทกลายร่างเป็นแอ่งปรอทแบนแต๊ดแต๋แผ่ราบไปกับพื้นด้วยความช้ำใจ สะท้อนแสงหม่นหมอง ส่วนมังกรพายุเฮอริเคนใช้ปลายหางชี้หน้าเธอ เชิดหัวเล็กๆ ขึ้นด้วยสีหน้าประมาณว่า อธิบายมาซะดีๆ ฉันรอฟังอยู่