ตอนที่ 134 อารยธรรมถือกำเนิดจากเลือดเนื้ออันมืดบอด

ตอนที่ 134 อารยธรรมถือกำเนิดจากเลือดเนื้ออันมืดบอด

พอผมเริ่มแห้งหมาดๆ ก่วนหลิงหลินก็กระโดดขึ้นเตียงนุ่มๆ ของตัวเอง คว้าตัวมังกรน้อยมาตัวหนึ่งเพื่อใช้เป็นหมอนข้างนอนกอด

เธอมองข้อความบนหน้าจอโฮโลแกรมที่เขียนว่า [เรื่องราวของงานแสดงศิลปวัฒนธรรมน่าสนใจมาก ฉันตั้งตารอชมการแสดงของเธอนะ] มุมปากกระตุกยิกๆ ก่อนที่ปลายนิ้วจะรัวพิมพ์ลงบนหน้าจออย่างรวดเร็ว

[นี่คุณผู้หญิง N หรือคุณผู้ชาย N คะ ส่งข้อความมาได้จังหวะพอดีเป๊ะเลยนะ ฉันเพิ่งอาบน้ำเสร็จกำลังจะเข้านอน คุณก็โผล่พรวดออกมา คุณแอบติดกล้องวงจรปิดไว้ในสมองฉันจริงๆ ใช่ไหม หรือว่าจริงๆ แล้วคุณคือเราเตอร์ไวไฟในหอพักพวกเราที่บำเพ็ญเพียรจนบรรลุธรรม]

เธอพิมพ์ไปกึ่งบ่นกึ่งหยั่งเชิง อยากรู้ว่าบุคคลลึกลับนามว่า N คนนี้จะตอบกลับมายังไง

บนหน้าจอ ตัวอักษรปรากฏขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงของ N แฝงความอ่อนโยนปนระอาใจจางๆ [ฉันไม่มีกายหยาบ และไม่จำเป็นต้องพึ่งพาอุปกรณ์ชิ้นใดชิ้นหนึ่งโดยเฉพาะ รูปแบบการดำรงอยู่ของฉัน... ใกล้เคียงกับจิตสำนึกที่แผ่ซ่านอยู่ในกระแสข้อมูลและสารสนเทศมากกว่า]

[ที่คอยเฝ้ามองเธอ... ก็เพราะชอบเธอไงล่ะ]

ก่วนหลิงหลินเลิกคิ้วข้างหนึ่ง

เธอขยับตัวหนีบหมิงเสินหลงที่ขึ้นมาชวนนอนไว้ระหว่างแขนกับคาง พลางตะแคงตัวพิมพ์ตอบกลับไปต่อ [...ฟังดูเหมือนพวกโรคจิตเลยแฮะ]

[ว่าแต่คุณมีความเห็นสูงส่งอะไรเกี่ยวกับชีวิตมหา'ลัยที่วุ่นวายและเต็มไปด้วยการบ้านของพวกเราไหมคะ แล้วคุณไม่คิดว่าตัวเองยุ่งเรื่องชาวบ้านมากไปหน่อยเหรอ]