ตอนที่ 125 สายวิชาการ

ตอนที่ 125 สายวิชาการ

ยามเช้าตรู่ เมื่อแสงแดดแรกส่องผ่านม่านหมอกบางๆ เข้ามาในห้อง ก่วนหลิงหลินก็ลืมตาตื่นขึ้นแทบจะในทันที ไม่ใช่เพราะแปลกที่จนนอนไม่หลับ แต่เป็นเพราะนาฬิกาชีวิตที่ฝังแน่นมานาน บวกกับความหนักอึ้งอันแสนคุ้นเคยที่ทับอยู่บนตัว

เธอลุกขึ้น หิ้วหางของมังกรทุบปฐพีที่ย่อส่วนลงมาวางบนพื้น เดินเท้าเปล่าเหยียบพื้นเย็นเฉียบไปเปิดประตูระเบียง อากาศเย็นสดชื่นที่เจือกลิ่นหอมของต้นไม้ใบหญ้าพัดโชยเข้ามา ขับไล่ความง่วงงุนเฮือกสุดท้ายจนหมดสิ้น ไกลออกไปทางทิศของเขตอนุรักษ์มีเสียงคำรามมังกรทอดยาวดังแว่วมา นุ่มนวลอย่างมังกรเทพยมโลก ใสกังวานอย่างมังกรพายุเฮอริเคน และเสียงพ่นลมหายใจอย่างพึงพอใจเจือกลิ่นอายไฟของเสี่ยวหงที่ช่วงนี้ชอบคงร่างมังกรอัคคีพุทธะไว้มากกว่า คงเป็นเพราะร่างมังกรอัคคีพุทธะโดนคนรบกวนน้อยกว่าหน่อย... เฮ้อ ความกระตือรือร้นของมนุษย์ ขนาดมันยังรับมือแทบไม่ไหว แต่ก็ต้องโทษเสน่ห์อันเหลือร้ายของตัวเองนั่นแหละนะ...

มังกรทุบปฐพีใช้หางทุบแท่นหินฝึกซ้อมชนิดพิเศษออกกำลังกายยามเช้ามาสองชั่วโมงเต็มแล้ว ถึงได้มาปลุกคู่หูอย่างสดชื่นแจ่มใส ส่วนมังกรปรอท... ก่วนหลิงหลินคุ้ยเอาแผ่นแป้งสีเงินก้อนเบ้อเริ่มออกมาจากใต้เตียง มันหลับสนิทเสียจนโดนดึงออกมาบีบเล่นเป็นสกุชชี่ก็ยังไม่หือไม่อือ