ตอนที่ 120 ธิดามังกรไร้นาม

ตอนที่ 120 ธิดามังกรไร้นาม

ก่วนหลิงหลินเก็บโดรนเข้าที่ แล้วยัดใส่กระเป๋าเสื้อตัวโคร่งของตัวเอง ก่อนจะตีลังกาลงมาจากเสาหินอย่างเงียบเชียบและคล่องแคล่ว

มังกรเทพยมโลกและมังกรพายุเฮอริเคน : "?"

จู่ๆ ทำแบบนี้หมายความว่าไง?

หารู้ไม่ว่าตอนนี้หลอดความโกรธของก่วนหลิงหลินพุ่งเต็มขีดสุดไปแล้ว

เธอใช้สติสัมปชัญญะอันน้อยนิดที่เหลืออยู่ยัดมังกรปรอทเข้าไปในโพรงหินที่เดินผ่าน แต่พอนึกขึ้นได้ว่าเดี๋ยวอุณหภูมิสูงขึ้นเจ้าเด็กนี่อาจละลายติดอยู่ข้างในขึ้นมาไม่ได้ คิดไปคิดมาเลยหิ้วตัวมันกลับออกมา

คราวนี้แม้แต่มังกรปรอทก็ยัง : "?"

วันนี้หลิงหลินดูแปลกๆ ไปนะ

มีเพียงมังกรเทพยมโลกที่ย่อขนาดร่างกายลง หุบปีกทั้งสองคู่แล้วร่อนลงมาเกาะบนไหล่ของเธอ พลางมองเธอด้วยความเป็นห่วง—ครั้งสุดท้ายที่เธอทำท่าทางแปลกๆ แบบนี้เห็นจะเป็นตอนที่อยู่ใต้ทะเลลึก

ในช่วงเสี้ยววินาทีที่พวกมันไม่รู้ตัว มีเรื่องกลุ้มใจอะไรเกิดขึ้นกับเธออีกงั้นเหรอ?