ตอนที่ 104 มุมมองที่แตกต่าง

ตอนที่ 104 มุมมองที่แตกต่าง

พอกลับถึงบ้านหลังจบการแข่งขัน ก่วนหลิงหลินก็นอนหลับเป็นตายรวดเดียวจนถึงเที่ยงวันของอีกวัน

ผ้าม่านทึบแสงปิดกั้นแสงแดดที่สาดส่องเข้ามาจนมิดชิด ทำให้ภายในห้องดูสลัวราง ก้อนมังกรหลากสีสันนอนกลิ้งเกลื่อนอยู่ตามมุมต่างๆ เธอค่อยๆ ย่องลงจากเตียงอย่างแผ่วเบา แล้วแง้มผ้าม่านออกดูเล็กน้อย

วันนี้อากาศดีมาก อาจเป็นเพราะช่วงหลายวันที่ผ่านมาตอนแข่งขัน เขตที่ 2 มีฝนตกลงมาหลายห่า ท้องฟ้าในยามนี้จึงแผ่ขยายเป็นสีฟ้าอ่อนละมุนราวกับกลีบดอกคอร์นฟลาวเวอร์สีฟ้าที่เพิ่งผลิบาน ปุยเมฆขาวนุ่มฟูดุจสำลี ภูตต้นไทรในสวนขยับกิ่งก้าน ใช้ใบไม้ห่อหุ้มหยดน้ำที่พรมลงมา

ต้นไทรน้อยที่วิ่งไล่จับเล่นกันดูบางตาลงไปบ้าง เพราะการจะอยู่หรือไปของเหล่าลูกสัตว์อสูรล้วนขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของพวกมันเอง เจ้าพวกนั้นบางตัวเลือกจะเข้าป่าลึกไปหาที่เงียบๆ เพื่อวิวัฒนาการเป็นภูตต้นไทร บางตัวก็กลับคืนสู่เขตอาศัยของสัตว์อสูร หรือบางทีอาจจะไปถูกชะตากับมนุษย์สักคนระหว่างเดินเล่น แล้วเลือกเป็นสัตว์อสูรคู่หูของคนคนนั้น

นอกจากนี้ นาฬิกาปลุกเสี่ยวหลิงเยวียนอีกสองตัวก็จากไปแล้วเช่นกัน พวกมันเพิ่งวิวัฒนาการสำเร็จเมื่อไม่นานมานี้ เลยตื่นเต้นกางปีกบินออกไปอวดโฉมความงามสง่าของตัวเอง จนป่านนี้ก็ยังไม่คิดจะบินกลับบ้าน

ทว่าต่อให้กลับมา ส่วนใหญ่ก็คงไม่มาเบียดเสียดถูไถหยอกล้อกันเหมือนตอนเด็กๆ อีกแล้ว

ก่วนหลิงหลินพลิกตัวขึ้นไปนั่งบนขอบหน้าต่าง ผ้าม่านทิ้งตัวลงมาปิดบัง ในใจพลันรู้สึกโหวงเหวงขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก