ตอนที่ 96 ศัตรูบุกประชิด

ตอนที่ 96 ศัตรูบุกประชิด

แม้ประโยคที่ก่วนหลิงหลินตะโกนว่า “ฉันอธิบายได้นะ!” จะจมหายไปในเสียงคำรามของมังกร เสียงน้ำแข็งจับตัว และเสียงหินระเบิดในพริบตา แต่ทุกคนก็ยังได้ยินชัดเจน

ทันทีที่การต่อสู้จบลง มังกรทั้งสามตัวก็เดินเข้ามาล้อมวงกันอย่างรู้ใจ นั่งลงขนาบซ้ายขวา ท่าทางเหมือนกำลังบอกว่า “ไหนลองปั้นน้ำเป็นตัวมาฟังซิ”

มังกรชาดถึงขั้นเรียกมังกรทุบปฐพีมาร่วมวงด้วย พอมีมังกรสี่ตัวล้อมหน้าล้อมหลัง บรรยากาศก็ชวนให้รู้สึกเหมือนหนีขึ้นสวรรค์ก็ไม่ได้ มุดลงดินก็ไม่มีทางไป

บรรยากาศตกอยู่ในความเงียบงันชวนอึดอัด

สายตาของสัตว์อสูรมังกรทุกตัวจับจ้องมาที่ก่วนหลิงหลินพร้อมกันด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย... รวมถึงเจ้าก้อนกลมสีเงินในอ้อมแขนของเธอที่ยังชะเง้อมองซ้ายขวาอย่างอยากรู้อยากเห็น

มังกรชาดร่อนลงพื้น ดวงตาสีอำพันจ้องเสี่ยวอิ๋นเขม็ง ในลำคอส่งเสียงขู่ต่ำๆ ไอร้อนรอบตัวพวยพุ่งจนหิมะที่ตกค้างจากการต่อสู้ใต้เท้าละลายอย่างรวดเร็ว ความหมายชัดเจนมากว่า “ไอ้ก้อนนี่มาจากไหน? หลิงหลิน รีบพูดมาเดี๋ยวนี้!”

มังกรพายุเฮอริเคนบินวนอยู่ระดับต่ำ กระแสลมรอบตัวกดดันและอันตราย ดวงตามังกรสีฟ้าอมทองเต็มไปด้วยความพินิจพิเคราะห์ เจือความไม่พอใจจางๆ