ตอนที่ 81 บทสนทนากับเอ็น

ตอนที่ 81 บทสนทนากับเอ็น

"ปัง—"

ก่วนหลิงหลินวางปืนฝึกซ้อมมาตรฐานของสนามลง เป้าซ้อมที่อยู่ไกลออกไปปรากฏรอยไหม้ดำจากประจุไฟฟ้า แต่ตำแหน่งกระสุนยังเบี่ยงออกจากจุดกึ่งกลางไปเล็กน้อย

"ซี๊ด ไหล่ยังไม่หายดีแฮะ" เธอวางปืนลงอย่างขัดใจ แต่ในใจกลับรู้สึกคึกคักอยากลองของขึ้นมาตะหงิดๆ ว่าแล้วเชียว พอเปลี่ยนมาใช้แผนที่สนามรบในเมืองแบบนี้ ถ้าผู้ควบคุมสัตว์อสูรไม่ซัดกันเองบ้างจะไปสนุกอะไร

ในฐานะการแข่งขันแบบจำลองสถานการณ์ ลีกผู้ควบคุมสัตว์อสูรระดับใหญ่จึงมักสร้างฉากเลียนแบบสถานที่จริงให้สมจริงที่สุดเท่าที่จะทำได้ ขณะเดียวกันก็เรียกร้องทักษะจากตัวผู้ควบคุมสัตว์อสูรมากขึ้นตามไปด้วย

เพราะทั้งมนุษย์และสัตว์อสูรต่างก็มีสติปัญญา หากไม่ใช่กฎบังคับของสนามแข่ง คงไม่มีใครมายืนแลกหมัดกันทีละตาเหมือนเกมเทิร์นเบสหรอก

ยิ่งไปกว่านั้น สัตว์อสูรแต่ละตัวล้วนมีความถนัดต่างกัน หากต้องสู้กันกลางแจ้งบนลานหินโล่งๆ แบบนั้นสัตว์อสูรสายพฤกษา สายน้ำ หรือสายวิญญาณไม่เสียเปรียบแย่หรือ หรือถ้าเปลี่ยนสนามเป็นสระว่ายน้ำ ฝั่งผู้ควบคุมสัตว์อสูรสายไฟก็คงออกมาร้องเรียนความไม่เป็นธรรมอีก

สัตว์อสูรบ้านเราไม่ได้อ่อนแอสักหน่อย แค่ลงผิดสายงานต่างหาก

ตัวที่พ่นน้ำได้ จะไปบังคับให้มันพ่นไฟได้ยังไง ส่วนสายลอบสังหารก็ไม่ใช่พวกที่จะมายืนดวลกันซึ่งๆ หน้า