ตอนที่ 75 สุนัขเขี้ยวเหล็ก

ตอนที่ 75 สุนัขเขี้ยวเหล็ก

หลังจบคาบเรียนวิชาสัตว์อสูร ก่วนหลิงหลินก็รู้สึกเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ ทว่าพอเดินกลับมาถึงหอพัก มังกรทุบปฐพีที่หมอบรอเธออยู่หน้าประตูก็ดีดตัวพุ่งเข้าใส่ราวกับลูกปืนใหญ่ ก่อนจะถูกเธอรับไว้ได้ทันท่วงที

แม่สาวน้อยดัดเสียงเล็กเสียงน้อย ส่ายหางใหญ่ไปมาซ้ายขวา พร้อมทำเสียงเลียนแบบเครื่องยนต์เครื่องบิน

มังกรชาดเสี่ยวหงที่เกาะอยู่บนหัวก่วนหลิงหลินส่งเสียงหัวเราะเยาะดัง "งิ้งงิ้งงิ้ง" ราวกับจะบอกว่าเสี่ยวผานดัดเสียงไม่เนียนเอาเสียเลย

ส่วนมังกรเทพยมโลกที่นอนหมอบเรียบร้อยอยู่บนเบาะนุ่มๆ หาวหวอดออกมาเบาๆ แล้วส่งเสียงต้อนรับนุ่มนิ่มออกมาเช่นกัน

ก่วนหลิงหลินรู้สึกเหมือนตัวเองเลี้ยงครบทั้งแมว หมา และมังกรในคราวเดียว

แต่หอพักโรงเรียนก็ต่างจากที่บ้าน พื้นที่ในบ้านกว้างขวางพอให้พวกมันคืนร่างเดิมได้ทั้งหมด อยากบินกี่รอบก็บิน อยากขุดสนามหญ้าก็ขุด... เอาเถอะ ข้อหลังนี่ขอละไว้สักเรื่องดีกว่า

ผู้ควบคุมสัตว์อสูรจำนวนมากไม่ชอบอยู่ในเมือง โดยเฉพาะคนที่มีสัตว์อสูรขนาดใหญ่เป็นคู่หู เพราะการอยู่ร่วมกับผู้คนหมายความว่าคู่หูของพวกเขาต้องย่อขนาดตัวลงให้เล็กพอที่คนทั่วไปจะไม่รู้สึกหวาดกลัว

เธอตัดสินใจว่าจะออกไปเดินเล่นนอกโรงเรียนในวันหยุด แม้ผลลัพธ์คือการต้องแบกฝูงมังกรตัวหนักอึ้งห้อยเต็มตัวไปหมดก็ตาม