กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 45 นักมวยขนปุย
ในเมื่อเหน็ดเหนื่อยมาตลอดทั้งวัน ประกอบกับมังกรชาดและมังกรดินปั้นต่างก็พากันผล็อยหลับไปหมดแล้ว ก่วนหลิงหลินจึงพักความคิดเรื่อง "คืนเดือนมืดลมแรงเหมาะแก่การดักปล้น" เอาไว้ชั่วคราว ตั้งใจว่าจะหาทำเลหลบลมใต้ต้นไทรละอองดาวเพื่อกางเต็นท์พักผ่อนกับเฉิงไป่ชวนสักคืน
เฉิงไป่ชวนนั่งชมดาว ก่วนหลิงหลินกางเต็นท์ เฉิงไป่ชวนลูบรากต้นไทรละอองดาวพลางรำพึงรำพันถึงกาลเวลา ก่วนหลิงหลินใช้เปลวไฟที่ปลายหางของมังกรชาดอุ่นอาหารกระป๋อง เฉิงไป่ชวนขยิบตาหลิ่วตาสุดชีวิตเพื่อส่งสัญญาณว่าตัวเองหิวแล้ว ก่วนหลิงหลิน...
ก่วนหลิงหลินทำเป็นมองไม่เห็น
[ขำจะตายอยู่แล้ว ผู้เข้าแข่งขันสายพลังจิต นายทำอะไรไม่เป็นเลยจริงๆ]
[รู้สึกว่าถ้าเขายังงอแงต่อ มีหวังได้กลายเป็นมื้อค่ำของผู้ควบคุมมังกรแน่]
"รุ่นน้อง เห็นแก่ที่เสบียงพวกนี้พวกเราช่วยกันหามาได้ ขอความเมตตาแบ่งข้าวร้อนๆ ให้พี่สักชุดเถอะนะ" เฉิงไป่ชวนยกมือพนมท่วมหัว "บุญคุณข้าวหนึ่งมื้อในวันนี้ วันหน้าพี่จะต้องตอบแทนอย่างแน่นอน ขอร้องล่ะ!"
ก่วนหลิงหลิน "..."