ตอนที่ 43 การระเบิดอันโกลาหล

ตอนที่ 43 การระเบิดอันโกลาหล

[สัตว์อสูรเหรียญทำนายไม่ออกทั้งหัวและก้อย แต่ดันตั้งตรงขึ้นมาแบบนี้ ใครจะกล้าดูต่อล่ะเนี่ย?]

[ทั้งโชคดีและโชคร้ายมารวมกันครบเลย เซิ่งเหอดวงดีเจอเพื่อนร่วมทีมครบ ส่วนหลิวอวิ๋นก็ไม่ต้องกังวลว่าสถานการณ์จะยืดเยื้ออีกต่อไปแล้ว]

เฉิงไป่ชวนกลืนน้ำลาย "...หรือพี่ลองโยนใหม่อีกทีดีไหม?"

"ไม่ต้องแล้วค่ะรุ่นพี่"

ก่วนหลิงหลินคว้าคอเสื้อของเขาไว้แน่น ก่อนที่ทั้งคู่จะกระโจนลงมาจากยอดไม้ เบื้องหลังของพวกเขา ต้นไม้ใหญ่ขนาดเท่าชามข้าวถูกตั๊กแตนเกราะเหล็กฟันขาดสะบั้นในดาบเดียว และกำลังค่อยๆ โค่นล้มลงมา พวกเขาร่วงลงบนพื้นทรายดูดนุ่มนิ่มที่มังกรดินปั้นสร้างไว้รองรับ จึงไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด

"ตัวแปรที่ฉันต้องการมาถึงแล้ว"

ท่ามกลางป่าทึบมืดครึ้ม ขนาดตัวของสัตว์อสูรสายมังกรถูกจำกัดไว้ ทำให้มังกรชาดไม่อาจขยายร่างกลับไปต่อสู้เต็มรูปแบบได้ รอบด้านมีต้นสนขึ้นอยู่หนาแน่น หากเปลวไฟลุกไหม้ยางสนขึ้นมา แม้แต่ตัวพวกเขาเองก็อาจพลอยโดนลูกหลงไปด้วย

ทว่า...

ฮวาฉานอีมองก่วนหลิงหลินที่ลุกขึ้นยืนจากพื้น หัวใจพลันเต้นรัวแรง