ตอนที่ 22 เกยตื้นเกาะร้าง

ตอนที่ 22 เกยตื้นเกาะร้าง

เปลือกตาขยับไหวเล็กน้อย แสงแดดเจิดจ้าเสียดแทงดวงตา จนสติที่ยังกลับคืนมาไม่เต็มร้อยของก่วนหลิงหลินรู้สึกเหมือนลูกตาของตัวเองกำลังแช่อยู่ในทะเลเพลิง

เธอพยายามขยับร่างกาย ทว่าทั่วทั้งร่างกลับอ่อนแรงและปวดระบม ผมยาวที่สยายอยู่ข้างมือราวกับสาหร่ายทะเลที่ถูกคลื่นซัดขึ้นฝั่งแล้วตากแดดจนแห้งกรอบ แข็งกระด้างเป็นแผ่นๆ เม็ดทรายน้อยใหญ่เบียดเสียดกันอยู่เต็มเส้นผม แถมบางส่วนยังเปียกชื้นรองอยู่ใต้แผ่นหลัง สร้างความเจ็บแสบเหมือนโดนไฟลวกเป็นระยะ

ตรงท่อนแขนมีความรู้สึกเหมือนมีแรงดันเบาๆ มีสิ่งมีชีวิตบางอย่างกำลังเอาหัวดุนเธอเบาๆ ข้างมือเหมือนจะมีของทรงกลมวางอยู่ด้วย

จากนั้น เงาตะคุ่มสายหนึ่งก็ทาบทับลงมาบนใบหน้า ลิ้นอุ่นๆ ที่เปียกชื้นเลียไล้ไปตามแก้มของก่วนหลิงหลิน ทั้งแผ่วเบาและรวดเร็ว ทำให้ใบหน้าที่ถูกแดดเผาของเธอรู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมาเบาๆ

ใครกัน...

เสี่ยวหงหลงกำลังเลียเธออยู่เหรอ?

หยดน้ำอุ่นๆ หยดหนึ่งร่วงหล่นลงมา ไหลผ่านสันจมูกลงไปยังติ่งหู ก่อนจะถูกขนปุกปุยอุ่นๆ เช็ดออกอย่างรวดเร็ว

หยดน้ำตานี้ช่างร้อนผ่าวเหลือเกิน จนทำเอาคนนอนสลบไสลขอบตาร้อนผ่าวตามไปด้วย

มือของเธอกลับมาสัมผัสโดนขนของเสี่ยวหงหลงที่ไม่ได้นุ่มสลวยอีกต่อไป ดูท่าการดูแลอย่างดีเมื่อไม่กี่วันก่อนจะสูญเปล่าไปหมดแล้ว