เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 ถึงที่หมาย
“บัดซบ ลำแสงสีทองนั่นคือสิ่งใดกัน ผู้อาวุโสหลิวถึงกับไร้กำลังขัดขืนแม้เพียงเสี้ยว”
หลิวเหอสั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ ราวกับได้พบเห็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งยวด
ภายใต้ลำแสงสีทองนี้ หลิวยงเปราะบางประดุจแผ่นกระดาษ เพียงกระบี่เดียวก็สิ้นชีพดับวิถี
ดังนั้นเขาจึงหมุนกายเผ่นหนีโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย เตลิดหนีเอาชีวิตรอดก่อนที่คนอื่นอีกสามคนจะทันได้รู้สึกตัวเสียอีก
เพียงแต่เพราะแตกตื่นลนลานจนเกินไป ท่าทางจึงซวดเซทุลักทุเลเป็นที่สุด ไม่อาจใส่ใจร่องรอยต่าง ๆ ที่ทิ้งไว้ตลอดทางได้
ทว่าเบื้องบนคล้ายมิได้เมตตาเขา ในยามที่คิดว่าหนีรอดพ้นเคราะห์กรรมมาได้แล้ว
เสียงสายหนึ่งดุจดั่งลมพายุคลั่งก็พลันดังขึ้นเบื้องหลัง น่าพรั่นพรึงประหนึ่งเสียงทวงวิญญาณ
ซางฉู่มองเงาร่างเบื้องหน้าที่กำลังหนีตายอย่างทุลักทุเลพลางผุดรอยยิ้มขึ้นมาบางเบา
หากกล่าวตามสัตย์จริง นอกจากหลิวยงแล้ว คนผู้นี้นับว่ามีตบะสูงสุด ถึงขั้นบรรลุระดับหลอมกายชั้นเจ็ด