เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 ฝ่าด่านต่อเนื่อง
เมื่อเพ่งสายตามอง บนแท่นประลองพลันปรากฏร่างในชุดคลุมผ้าแพรสีแดงเพลิงทั้งตัว เอ่อ เป็นชายหนุ่มผู้หนึ่ง
เพียงแต่ชายหนุ่มผู้นี้มีรูปโฉมงดงามแต่กำเนิด ผิวหน้าขาวผุดผ่องริมฝีปากแดงระเรื่อ ผมยาวสยายปรกบ่า
ไฝเสน่ห์ตรงหางตาหงส์คู่นั้นยิ่งขับเน้นให้กลิ่นอายของเขาดูอ่อนช้อยนุ่มนวล เพิ่มพูนความเย้ายวนชวนพิศวงขึ้นอีกหลายส่วน
ยามนี้ทั่วทั้งร่างของซางฉู่ราวกับมีหนอนร่านไต่ยั้วเยี้ย ขนลุกชันทั่วสรรพางค์กาย จนอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านขึ้นมาคราหนึ่ง
“เจ้าคนรุ่นหลังผู้นี้ช่างไร้มารยาทเสียจริง~”
ชายหนุ่มรูปงามผู้เยียบเย็นยกนิ้วจีบเป็นรูปดอกไม้ เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาเล็กน้อย
“เอ่อ ขอบังอาจถามนามของผู้อาวุโสได้หรือไม่ขอรับ”
ซางฉู่เอ่ยถามอย่างระมัดระวังรอบคอบ
“หืม ตอนนี้สำนักเต๋าตกต่ำลงถึงเพียงนี้เชียวหรือ แมวหมาที่ไหนก็รับเข้ามาหมด กระทั่งข้าฉินเซี่ยงเยวี่ยยังไม่รู้จัก สมควรโดนสั่งสอนยิ่งนัก”