เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 ค่ายกลแรงโน้มถ่วง
บนเวทีสูง
เจ็ดผู้อาวุโสสำนักเต๋าต่างนั่งตัวตรงอยู่ด้านบน ท่าทีดูเหมือนผ่อนคลายสบายอารมณ์
ทว่ากลับเหลือบมองไปยังป้ายหยกจัดอันดับเจดีย์หมื่นลักษณ์เป็นพัก ๆ ซึ่งด้านบนนั้นคอยอัปเดตอันดับการฝ่าด่านของเหล่าศิษย์อยู่ตลอดเวลา
“ผู้อาวุโสเมิ่ง ซางฉู่ผู้นี้คือคนรุ่นหลังตระกูลเจ้าหรือ มีพรสวรรค์อยู่บ้างจริง ๆ บัดนี้ถึงกับขึ้นสู่ชั้นที่สี่ของเจดีย์หมื่นลักษณ์แล้ว”
ผู้อาวุโสแซ่เฉินท่านหนึ่งมองดูป้ายหยกจัดอันดับพลางเอ่ยขึ้น
“ผู้อาวุโสเฉินล้อเล่นแล้ว ความเป็นมาของคนผู้นี้โหม่วเองก็ไม่กระจ่างนัก เพียงรับคำไหว้วานจากผู้อื่น เปิดทางสะดวกให้แก่เขาเท่านั้น”
เมิ่งฉางชิงชะงักไปเล็กน้อย แม้รู้ว่าจะมีฉากเช่นนี้เกิดขึ้น แต่เขาก็เตรียมคำพูดไว้ล่วงหน้านานแล้ว “ท่านคณบดีเฒ่าเห็นว่าช่วงนี้สำนักเต๋าเงียบสงบเกินไป ถึงเวลาควรให้มีความเคลื่อนไหวบ้างแล้ว”
เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มพลางกล่าวว่า “หากโหม่วรู้ว่าเขามีพรสวรรค์เช่นนี้แต่แรก คงไล่เขาไปเสียตั้งนานแล้ว จะได้ไม่ต้องมาขายหน้าเช่นตอนนี้”
ผู้อาวุโสแซ่โจวอีกท่านรีบหัวเราะกลบเกลื่อนแล้วกล่าวว่า “ผู้อาวุโสเมิ่งกล่าวหนักเกินไปแล้ว หากมิใช่เพราะเจ้าเด็กนี่ ศิษย์ของพวกข้าก็คงไม่มีโอกาสได้มาฝ่าเจดีย์หมื่นลักษณ์นี้ พวกเรายังต้องขอบน้ำใจเขาเสียด้วยซ้ำ!”