เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 เจดีย์หมื่นลักษณ์
ฟ้าดินเป็นใจ ยามนี้เมืองจู๋อวิ๋นเป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสอีกครา
เช่นเดียวกับซางฉู่ในวันนี้ ความก้าวหน้าอย่างก้าวกระโดดในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาทำให้เขามีความมั่นใจเพิ่มขึ้นทวีคูณ อารมณ์ก็แจ่มใสดั่งท้องฟ้าอันบริสุทธิ์
เขาย่อมมาถึงหน้าประตูสำนักวิถีจู๋อวิ๋นแต่เช้าตรู่ พลางทอดสายตามองดูประตูบานใหญ่ที่ดูธรรมดาสามัญยิ่งนัก
ในใจของซางฉู่พลันบังเกิดความห้าวหาญขึ้นมาสายหนึ่ง ดั่งคำกล่าวที่ว่า วันนี้ลอยลมขึ้นสู่เวหา ไยต้องหวั่นเกรงการเหยียบย่ำทะลวงนภา
เขาล้วงเอายันต์หยกผ่านทางที่ฟูจื่อเมิ่งแห่งสำนักเต๋ามอบให้เมื่อสามวันก่อนออกมา แสงสลัววาบผ่าน ซางฉู่ก็ก้าวเท้าเดินเข้าไป
ชั่วพริบตาภาพเบื้องหน้าก็แปรเปลี่ยนไปอย่างยิ่งใหญ่ แม้สิ่งปลูกสร้างจะคล้ายคลึงกับเมืองชั้นใน แต่สิ่งที่ทำให้ซางฉู่ประหลาดใจก็คือ
ภายในสำนักเต๋าแห่งนี้มีแมกไม้ขึ้นหนาทึบบดบังท้องฟ้ารังสรรค์ความร่มรื่น กระทั่งสิ่งปลูกสร้างที่เตี้ยลงมาแทบจะถูกกลืนหายไป
ไกลออกไปกลับมีขุนเขาอันสูงชันยิ่งยอดหนึ่งเสียดแทงทะลุหมู่เมฆ โถงตำหนักบนยอดเขาเปล่งประกายสีทองอร่ามภายใต้แสงสุริยา
ห่างจากขุนเขาไปไม่ไกล มีเจดีย์สีน้ำเงินต้นหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ ณ เชิงเขา แรงกดดันแลดูโอ่อ่ายิ่งใหญ่นัก