เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6 คลื่นลม
เมืองจู๋อวิ๋นกว้างใหญ่ การอยู่อาศัยมิใช่เรื่องง่าย
ดึกสงัด ความมืดมิดดุจม่านผืนยักษ์แผ่เข้าปกคลุมเมืองจู๋อวิ๋นอันไพศาล ทั่วทั้งเมืองจู๋อวิ๋นหลงเหลือเพียงแสงตะเกียงรอมร่อไม่กี่ดวงที่ยังมิถูกรัตติกาลกลืนกิน
ณ คฤหาสน์แห่งหนึ่งในเมืองจู๋อวิ๋น
“ตึง ตึง ตึง” เสียงเคาะประตูดังแสบแก้วหูทำลายความเงียบสงัดของฟากฟ้ายามราตรี
“เจ้าสารเลวตัวใด ดึกดื่นป่านนี้ไม่หลับไม่นอนมารบกวนความฝันอันรื่นรมย์ของเหล่าจื่อ ประเดี๋ยวหากไม่มีเรื่องสำคัญ คอยดูเถิดว่าเหล่าจื่อจะไม่บดขยี้เจ้าให้ตาย!”
พร้อมกับเสียงก่นด่าสาปแช่งสายหนึ่งที่ลอยแว่วมาจากห้องโถงด้านใน
ปรากฏร่างบุรุษร่างยักษ์กำยำสูงเก้าฉื่อ ราวกับเบียดแทรกตัวออกมาจากบานประตู กลิ่นอายดุดันปานเตาหลอมอันร้อนระอุพุ่งตรงเข้าใส่ใบหน้าของเจียงเหล่าซานทันที
เจียงเหล่าซานรีบร้อนถอยหลังไปหลายก้าว จึงพอจะรอดพ้นจากผลกระทบได้หวุดหวิด
เจียงเหล่าซานกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้บุรุษร่างยักษ์ผู้นั้นด้วยความตัวสั่นงันงก แล้วเอ่ยขึ้นว่า “ท่านหู่ ข้าเองขอรับ เจียงเหล่าซาน”