ตอนที่ 390 คืนมงคลในห้องหอ

ตอนที่ 390 คืนมงคลในห้องหอ

แสงเทียนไหวระริก ม่านแดงห้อยต่ำ

ลู่สือเหยี่ยนคลายอ้อมกอด ก้มลงมองเสิ่นจือเวย

ใบหน้าของนางแดงระเรื่อ ดวงตาแดงระเรื่อ จมูกก็แดงระเรื่อ ราวกับกระต่ายน้อยที่ร้องไห้จนหน้าเปื้อน

เขายื่นมือออกไป เช็ดรอยน้ำตาบนใบหน้าของนางอย่างแผ่วเบา ปลายนิ้วไล้จากหางตาของนางลงมาถึงแก้ม จากแก้มลงมาถึงมุมริมฝีปาก ทุกครั้งล้วนเบาและช้า ราวกับกำลังบรรจงวาดม้วนภาพวาดล้ำค่า

“จือเวย เจ้ากลัวหรือไม่” เขาถาม

เสิ่นจือเวยส่ายหน้า แล้วพยักหน้า แล้วก็ส่ายหน้าอีกครั้ง

นางเองก็บอกไม่ชัดว่าตนกลัวหรือไม่กลัว แต่รู้ว่าตนไม่กลัวเขา สิ่งที่นางกลัวคือตัวเอง

นางกลัวว่าตนเองดีไม่พอ กลัวว่าตนเองคู่ควรกับเขาไม่ได้ กลัวว่าตนเองจะทำให้เขาผิดหวัง