ตอนที่ 386 ความทรงจำ

ตอนที่ 386 ความทรงจำ

พอนางก้าวเข้ามาก็หยุดชะงักอยู่กับที่ในชั่วพริบตา ดวงตากลมโตขึ้นเล็กน้อย จ้องมองเสิ่นจือเวยที่แต่งกายงดงามตระการตาตรง ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อาจเชื่อสายตา ริมฝีปากเผยอเล็กน้อย แววตาเปี่ยมด้วยความตื่นตะลึง

นางตกตะลึงอยู่หลายอึดใจ กว่าเซี่ยหว่านหนิงจะเรียกสติและเสียงของตนกลับมาได้ น้ำเสียงติดขัดตะกุกตะกักเต็มไปด้วยความพิศวง “พี่เสิ่น นี่เป็นเจ้าจริง ๆ หรือ น้องเกือบจำเจ้าไม่ได้เสียแล้ว มันช่างตื่นตาตื่นใจและงดงามยิ่งนัก”

เสิ่นจือเวยถูกปฏิกิริยาตรงไปตรงมาและน่ารักของนางทำให้ดวงตาค้อมโค้งน้อย ๆ พลางหัวเราะหยอก “อย่างไรหรือ ข้าดูยากนักในยามปกติหรือ”

“ไม่ใช่เสียหน่อย!”