ตอนที่ 382 ไม่มีอะไรให้เสียดายแล้ว

ตอนที่ 382 ไม่มีอะไรให้เสียดายแล้ว

ก่อนพิธีแต่งงาน 3 วัน เสิ่นจือเวยได้รับจดหมายฉบับหนึ่ง

จดหมายส่งมาจากชายแดนตะวันตกเฉียงเหนือ บนซองจดหมายเขียนอักษร 5 ตัวว่า “เสิ่นจือเวยเปิดด้วยตนเอง” ลายมือหนักแน่นทรงพลัง ทุกขีดทุกเส้นล้วนแฝงพละกำลังอันสุขุมมั่นคง

แม้ไม่ได้ลงชื่อผู้ส่ง แต่นางมองเพียงปราดเดียวก็จำได้ว่าเป็นลายมือของผู้ใด

กู้จิ่งเจา

มีเพียงเขาที่เขียนชื่อนางได้งดงามถึงเพียงนี้ ทุกขีดล้วนเป็นระเบียบประณีต ราวกับสลักขึ้นมา และราวกับตั้งใจฝึกเขียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงกล้าจรดพู่กันลงบนกระดาษ

เสิ่นจือเวยถือจดหมาย นั่งอยู่ในโถงบุปผาพักใหญ่จึงค่อยเปิดออก