ตอนที่ 368 ความสงบก่อนพายุลมฝน

ตอนที่ 368 ความสงบก่อนพายุลมฝน

ความยึดติดและความห่วงหาอันลึกที่สุดในใจคน ส่วนใหญ่ก็คงเป็นเช่นนี้

บางชื่อ บางคน มิใช่ลืมเลือนไปแล้ว หากแต่ซุกซ่อนไว้ลึกเกินไป สลักฝังแน่นเกินไป

ฝังลึกจนเพียงเอ่ยถึงแผ่วเบา ความขื่นขมและความเจ็บแปลบก็ผุดขึ้นหนาแน่นยั้วเยี้ยทั่วอก

จึงทำได้เพียงจงใจปิดปากเงียบ ซ่อนมันไว้ในมุมเร้นลับที่สุดของหัวใจ แสร้งทำเป็นว่าทุกสิ่งผ่านพ้นไปนานแล้ว แสร้งทำเป็นว่าตนปล่อยวางได้ตั้งนานแล้ว

เสิ่นจือเวยไม่เคยเป็นฝ่ายเอ่ยถึงกู้จิ่งเจาก่อน ยิ่งไม่เคยซักถามเซี่ยหว่านหนิงตรง ๆ สักคำว่า “เจ้ายังสบายดีหรือไม่”