ตอนที่ 333 เพียงเท่านี้

ตอนที่ 333 เพียงเท่านี้

ราวกับฟ้าดินเบื้องบนรับรู้ด้วยตนเอง ในชั่วขณะที่กู้จิ่งเจาเอ่ยขอบพระคุณแล้วลุกขึ้นยืนเต็มตัว สายตาอันลึกซึ้งนั้นก็ค่อย ๆ กวาดไปยังเหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นฝ่ายบู๊ใต้พระที่นั่งและแถวภรรยาขุนนางสองฟากอย่างไม่ตั้งใจ

สายตานั้นกวาดผ่านใบหน้าผู้คนอย่างเรื่อยเปื่อย ก่อนจะหยุดลงที่ลู่สือเหยี่ยนในแถวขุนนางฝ่ายบุ๋น สายตาทั้งสองประสานกันชั่วขณะหนึ่ง เจือด้วยความห่างเหินและมารยาทแบบมิตรสหายผู้ทรงคุณธรรม

ชั่วขณะถัดมา สายตาก็เลื่อนไปทางที่นั่งซึ่งเสิ่นจือเวยนั่งอยู่อย่างสงบ และหยุดนิ่งอยู่เพียงเสี้ยววินาทีอันสั้นยิ่ง

เป็นเพียงสายตาฉาบเบาบางที่ผ่านไปในพริบตา เร็วดุจลมกวาดผ่านผืนน้ำในทะเลสาบ ผู้คนรอบข้างไม่อาจสังเกตเห็นได้แม้แต่น้อย ราวกับเพียงกวาดตามองอย่างไม่ตั้งใจ หาได้จงใจแม้เพียงเสี้ยว