ตอนที่ 329 รำพึง

ตอนที่ 329 รำพึง

เจิ้งหว่านนั่งอยู่ข้าง ๆ มองดูสองคนที่มีสีหน้าต่างกัน คนหนึ่งใจหนักอึ้ง อีกคนตกตะลึงไม่อาจสงบ จึงอดเอ่ยถามด้วยเสียงนุ่มนวลไม่ได้ว่า “กู้จิ่งเจาผู้นี้กันแน่เป็นผู้ใด?”

เซี่ยหว่านหนิงกับเสิ่นจือเวยมองตากันแวบหนึ่ง สุดท้ายยังเป็นเซี่ยหว่านหนิงที่เอ่ยปาก เล่าเรื่องชาติตระกูลและสถานะของกู้จิ่งเจา อดีตที่รู้จักกันในตำบลชีเฮ่อ ตลอดจนเรื่องน่ารักที่เขาช่วยเสิ่นจือเวยจับขโมยและเป็นเสี่ยวเอ้อร์ยกอาหารในร้านอาหาร อย่างละเอียดแต่ย่นย่อให้ฟังรอบหนึ่ง

เมื่อเล่าถึงตอนที่เขาเป็นนายน้อยแห่งตระกูลขุนนางผู้สูงศักดิ์ แต่กลับไม่ถือตัวช่วยยกจานในร้านอาหารย่านชาวบ้าน เจิ้งหว่านก็อดยิ้มบาง ๆ ไม่ได้

“คุณชายกู้ผู้สูงศักดิ์ กลับยอมลดตัวลงไปยกจานในร้านอาหารเล็กหรือ? ฟังดูราวกับเนื้อเรื่องในหนังสือเรื่องเล่าเท่านั้น”

“จริงแท้ร้อยส่วน ไม่ใช่แต่งขึ้นเลย!”