ตอนที่ 292 ตระกูลเจิ้งแห่งซิงหยาง

ตอนที่ 292 ตระกูลเจิ้งแห่งซิงหยาง

ความคึกคักภายในเรือนชิมชาเนินต่อเนื่องไปจนถึงยามเซิน (หมายเหตุ: เวลาสามถึงห้าโมงล้วนนับเป็นยามเซิน ที่นี่หมายถึงราวสี่โมงเย็น)

ตะวันคล้อยต่ำ ความร้อนระอุที่แผดเผาค่อย ๆ จางหาย ลมเย็นที่พัดผ่านสระบัวพาเอาหอมอ่อน ๆ ของดอกบัวลอดเรือนลอดหน้าต่าง พัดพากลิ่นชาหอมสดชื่นกับเสียงหัวเราะร่าทั่วทั้งห้องออกไป เบา ๆ ละลายกลืนเข้าไปในเงาบัวเขียวขจีเต็มสระ

เสิ่นจือเวยโบกพัดกลมผ้าขาวในมือแผ่วเบา หมึกที่เพิ่งบรรจงเขียนบนหน้าพัดแห้งสนิทไปนานแล้ว ลายมืองดงามเรียบร้อยถูกแสงอาทิตย์อัสดงเคลือบด้วยทองบาง ๆ ระยิบเป็นประกายนุ่มนวลอ่อนโยนในลมยามเย็น