ตอนที่ 288 พบหว่านหนิงอีกครั้ง

ตอนที่ 288 พบหว่านหนิงอีกครั้ง

หลังอาหารกลางวัน กลิ่นอายความร้อนคลายลงบ้าง ผู้คนพากันกลับไปยังเพิงคลายร้อนริมสระบัว พิงราวระเบียงรับลมเย็น พลางชมดอกบัวแห่งฤดูร้อนไปพลาง

เสิ่นจือเวยยืนอยู่ลำพังข้างราวระเบียงแกะสลักที่ชิดผิวนำ้ มองดูดอกบัวที่บานสะพรั่งเต็มสระอย่างเงียบ ๆ

แสงแดดอุ่นสาดลงบนผิวนำ้ ระลอกคลื่นเป็นประกาย ละอองแสงเงินน้อย ๆ พร่างพราวไหวระยิบ ดอกบัวสีชมพูกับใบเขียวขจีสะท้อนอยู่ในนำ้ โยกไหวเบา ๆ ตามระลอก งดงามพร่าพราย ราวกับม้วนภาพวาดพู่กันหมึกแห่งลมบัวที่สีสันละเลียดซึมออกมา เงียบสงบและเยียวยาหัวใจนัก

นางกำลังจดจ่อดื่มดำ้ทิวทัศน์ตรงหน้าเงียบ ๆ เสียงสตรีอ่อนโยนนุ่มนวลเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง “แม่นางเสิ่น”