ตอนที่ 280 เป็นคนมีศักดิ์ศรี

ตอนที่ 280 เป็นคนมีศักดิ์ศรี

ไป๋อวี๋ยืนเงียบอยู่ข้างหนึ่ง มองภาพทั้งหมดนั้นจนหมดสิ้น ในใจที่มีต่อเสิ่นจือเวยผู้ทั้งใจดีและมีพรสวรรค์ ความเลื่อมใสจึงเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย

นางแอบตั้งความหวังไว้ในใจว่าเมื่อใดตนจึงจะเติบโตได้ดีและสงบเยือกเย็นเช่นฮูหยิน

อาทิตย์อัสดงคล้อยต่ำ แสงทองอมส้มอันอบอุ่นอาบทั่วทั้งตรอกซอย ย้อมบ้านเรือนและต้นไม้ให้เป็นเงารูปอันอ่อนโยน

——

พลบค่ำโอบล้อม โคมไฟบนถนนสายยาวจุดสว่างขึ้นทีละดวง ๆ แสงสีส้มแดงเชื่อมต่อกันเป็นแม่น้ำคดเคี้ยว ทำให้ทั้งถนนสว่างไสวอย่างอบอุ่นและสงบ