ตอนที่ 278 อยู่ที่จือเว่ยจวี

ตอนที่ 278 อยู่ที่จือเว่ยจวี

ไป๋อวี๋เคยคิดว่า ฮูหยินเสิ่นยินดีรับอุปการะนางซึ่งไม่มีที่ไป ก็เป็นบุญคุณใหญ่หลวงเกินฟ้าแล้ว

นางคิดว่าชาตินี้ หากได้อยู่ในจวนตระกูลลู่เป็นหญิงรับใช้ทำงานหยาบ มีข้าวกิน มีที่อยู่ ก็เป็นวาสนาที่สั่งสมมาจากชาติก่อนแล้ว

นางไม่เคยกล้าคาดหวังว่า จะมีผู้ใดคิดแทนนางได้ไกลถึงเพียงนี้ ใส่ใจถึงเพียงนี้

ไม่ได้มองนางเป็นภาระที่สงสารเพียงชั่วคราว แต่จริงใจมองนางเป็นคนธรรมดาผู้หนึ่งที่มีอนาคตและมีความเป็นไปได้ไม่จำกัด

“อย่าร้องไห้เลย”

เสิ่นจือเวยยกมือขึ้น เช็ดน้ำตาร้อนผ่าวบนใบหน้าของนางอย่างแผ่วเบา พลางปลอบด้วยเสียงนุ่ม

“เด็กสาวเอาแต่ร้องไห้ ดวงตาจะบวมแดงดูไม่งาม”