กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 262 รอข้ากลับมา
ใจของเสิ่นจือเวยพลันเต้นสะดุดไปหนึ่งจังหวะ แต่ปากกลับยังไม่ยอมอ่อนข้อ “ใครเป็นคนของเจ้ากัน เลิกพูดเหลวไหล”
“ย่อมเป็นเจ้า” น้ำเสียงของลู่สือเหยี่ยนแฝงรอยยิ้ม เขาเอ่ยเตือนแผ่วเบา “แต่เจ้าภรรยารับปากด้วยปากเองหรือ อย่าบอกว่าคิดจะกลับคำ”
เสิ่นจือเวยไม่เอ่ยอะไรอีก เพียงซบหน้าลงลึกกว่าเดิม ทว่าปลายหูที่แดงเรื่อกลับเผยความเขินอายของนาง
ลู่สือเหยี่ยนก็ไม่เร่งรัดให้นางตอบอีก เพียงโอบนางไว้เงียบ ๆ ฟังเสียงนกร้องกังวานนอกหน้าต่าง สัมผัสไออุ่นจากร่างในอ้อมกอด ใจเต็มไปด้วยความสงบและความสุข รู้สึกเพียงว่าวันคืนอันเงียบสงบ ชีวิตที่ราบรื่นเช่นนี้ ไม่มีสิ่งใดเทียบได้