ตอนที่ 244 พอพบเจ้า ความเจ็บปวดก็หายหมด

ตอนที่ 244 พอพบเจ้า ความเจ็บปวดก็หายหมด

เสิ่นจือเวยเงยหน้าขึ้น สายตาสงบนิ่ง พินิจพิเคราะห์เขาอย่างละเอียดถี่ถ้วน

นางมองคราบเลือดที่ยังไม่แห้งบนใบหน้าของเขา มองรอยแผลตัดสลับกันไปมาบนชุดสีดำเร้นลับของเขา มองความเหนื่อยล้ากับเส้นเลือดแดงก่ำในดวงตาที่เขาไม่อาจปกปิดได้ ในใจก็พลุ่งพล่านด้วยความขมขื่นขึ้นมา ลำคอราวกับมีปุยฝ้ายชุบน้ำอุดตันอยู่ อึดอัดจนใจสั่น

แต่นางแข็งแกร่งมาแต่เดิม ถึงแม้จะห่วงหาอาลัยถึงขีดสุด ก็ยังไม่หลั่งน้ำตา เพียงมุมปากขยับเล็กน้อย เอ่ยขึ้นแผ่วเบา เสียงเบาราวกลีบดอกไห่ถังที่ร่วงหล่นในลานเรือน “เจ้ากลับมาแล้ว”