กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 236 นางเริ่มยอมรับเขาทีละน้อยแล้ว
ทีละประโยค ทีละคำ อ่อนโยนและหนักแน่นดุจคำสัตย์ปฏิญาณที่ไพเราะที่สุด หยั่งลงในก้นบึ้งหัวใจของเสิ่นจือเวย กระจายความอบอุ่นซ้อนชั้น จนขอบตาร้อนผ่าวขึ้นเล็กน้อย
ขอบตาของนางแดงเรื่อขึ้นเล็กน้อย “อืม ข้ารู้”
นางลืมไปแล้วจริง ๆ
ลืมความเร่ร่อนไร้หลักแหล่งในชาติก่อน ลืมความโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่งในชาติก่อน ลืมการตรากตรำและความเหนื่อยล้าในชาติก่อน
ลืมความวุ่นวายและความยุ่งเหยิงที่ไม่เป็นของยุคสมัยนี้ ลืมความทรงจำและเศษเสี้ยวของสังคมยุคใหม่เหล่านั้น
บัดนี้นาง ทั้งหัวใจและดวงตาเต็มไปด้วยจวนอันอบอุ่นเบื้องหน้า เต็มไปด้วยความมั่นคงและความอ่อนโยนที่เอื้อมถึงได้
นางเริ่มค่อย ๆ ยอมรับลู่สือเหยี่ยน