ตอนที่ 233 มาขอขมาถึงบ้าน

ตอนที่ 233 มาขอขมาถึงบ้าน

โถงหน้าจวนตระกูลลู่ ตกแต่งอย่างสง่างาม เรียบง่ายแต่ไม่ขาดรสนิยม

โต๊ะเก้าอี้ไม้จื่อถานเช็ดจนไร้ฝุ่น ฝาผนังแขวนภาพทิวทัศน์หลายภาพที่สภาวะแห่งเจตจำนงลึกซึ้งไกลโพ้น

บนโต๊ะยาววางแจกันกระเบื้องเคลือบเขียว ปักกล้วยไม้ที่เพิ่งบานหลายกิ่ง กลิ่นหอมสดชื่นบางเบา

ลู่สือเหยี่ยนนั่งสงบอยู่ที่ตำแหน่งเจ้าตระกูล สวมชุดสามัญสีขาวจันทร์ลายซ่อน ชายแขนเสื้อพลิ้วไหว ร่างกายตั้งตรงดั่งสน

ใบหน้าของเขาอบอุ่นอ่อนโยน คิ้วและดวงตาสงบเรียบ เส้นจมูกสูงตรง เส้นริมฝีปากตื้นบาง ปลายนิ้ววางบนหัวเข่าอย่างเป็นธรรมชาติ

สีหน้าของเขาเรียบเฉย มองไม่เห็นความโกรธแม้เสี้ยวเดียว และมองไม่เห็นความห่างเหินแม้เสี้ยวเดียว