ตอนที่ 231 นางคือเสิ่นจือเวย เท่านั้น

ตอนที่ 231 นางคือเสิ่นจือเวย เท่านั้น

ช่วงนี้ นางรู้สึกว่ามีบางสิ่งผิดแผกอยู่เนือง ๆ

เศษเสี้ยวพิลึกพิลั่นในส่วนลึกของห้วงความคิด ซึ่งมิได้เป็นของยุคนี้นั้น เลือนรางลงทุกขณะ

ตึกสูงระฟ้าและผู้คนขวักไขว่ที่เคยจดจำได้แจ่มชัด รวมถึงถ้อยคำและสิ่งของซึ่งมิได้เป็นของราชวงศ์เทียนซูเหล่านั้น ราวกับถูกหมอกยามเช้ากลืนกินช้า ๆ จางหายไปทีละน้อย

เหลือเพียงเงาราง ๆ กระจัดกระจาย คว้าไว้มิได้ คิดใคร่ครวญก็มิเห็นชัด

นางถึงกับใกล้จะจำไม่ได้เสียแล้วว่า ตนเองมาถึงที่นี่ได้อย่างไร

เพียงเลือน ๆ ว่าเดิมทีตนมิได้เป็นของโลกนี้ เป็นดวงวิญญาณโดดเดี่ยวจากต่างพิภพ ด้วยวาสนาบังเอิญจึงได้เข้าสู่เรือนกายนี้