กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 227 ลู่สือเหยี่ยนทำร้ายข้า
จ้าวหลิงซีโขกศีรษะซ้ำแล้วซ้ำเล่า หน้าผากกระแทกพื้นอิฐทองอันเย็นเฉียบ บวมแดงเป็นผื่น มีเลือดซึมออกมา แต่นางกลับไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย
ยามนี้ ในใจนางเหลือเพียงความหวาดกลัวและสิ้นหวังอันไร้ขอบเขต
ไทเฮาประทับอยู่เบื้องบน ทอดพระเนตรหลานสาวที่คุกเข่าร่ำไห้จนใกล้จะสลบ ใจก็เจ็บปวดมิได้หย่อน เปลือกพระเนตรแดงก่ำ น้ำพระเนตรเอ่อคลอ
จ้าวหลิงซีเป็นหลานที่พระนางเฝ้าดูแลมาตั้งแต่เล็ก ประคบประหงมมากว่าสิบปี ประคองไว้ในฝ่ามือก็กลัวจะหล่น กลืนไว้ในปากก็กลัวจะละลาย ตามใจจนไม่รู้จักขอบเขต
บัดนี้ กลับต้องถูกส่งไปยังดินแดนป่าเถื่อนเป่ยตี๋ แต่งงานไกลหมื่นลี้ ชาตินี้ไม่มีวันได้พบกันอีก…
ใจไทเฮาราวถูกมีดกรีด