กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 218 ฮูหยินเกิดเรื่องแล้ว
“สำรวมตน?”
จ้าวหลิงซีหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง หัวเราะจนน้ำตาแทบจะไหลออกมา แต่แววตากลับยิ่งคลุ้มคลั่ง
“ข้าอยู่ต่อหน้าเจ้า เหตุใดต้องสำรวมตน? เจ้าก็คู่ควรจะมาพูดเรื่องสถานะกับข้าหรือ?”
นางกวาดตามองไปรอบ ๆ อย่างรุนแรง
ระเบียงทางเดินเงียบสงัด ไม้ดอกไม้ใบหนาแน่น รอบด้านไร้ผู้คน มีเพียงไม่ไกลออกไปนั้นมีสระน้ำใสแห่งหนึ่ง
น้ำสระลึกมืด เขียวมรกตจนมองไม่เห็นก้น น้ำสระยามต้นวสันต์หนาวเย็นเสียดกระดูก ผิวน้ำราบเรียบไร้ระลอก แต่กลับแผ่ความหนาวเย็นออกมา
เมื่อเห็นน้ำสระใสนั้น แววตาของจ้าวหลิงซีก็วาบผ่านความคิดชั่วร้ายเหี้ยมโหดที่สุดในชั่วพริบตา
ความคิดอันชั่วร้ายที่สุดความคิดหนึ่ง งอกงามอย่างบ้าคลั่งในใจนาง