ตอนที่ 166 ก่อกบฏ

ตอนที่ 166 ก่อกบฏ

เพลงกล่อมเด็กที่เขากล่าวถึงนั้น แพร่กระจายเงียบ ๆ อยู่ในความมืดมานานแล้ว

เพียงไม่กี่วันสั้น ๆ ก็ดั่งไฟป่า ลุกลามไปทั่วทั้งเมืองหลวง

ท้องพระโรง สว่างไสว

ฮ่องเต้นั่งตรงทอดพระเนตรสี่ทิศ

ไข่มุกเม็ดหนึ่งเปล่งประกายวับวาว

กลับมองเป็นตาปลาโยนทิ้งข้างทาง

เสียงเด็กน้อยอันอ่อนเยาว์ ดังขึ้นลงระลอกแล้วระลอกเล่าตามถนนใหญ่และตรอกเล็ก

แต่แรกมีเพียงเด็กไม่กี่คนร้องตามปาก แต่ยิ่งแพร่ก็ยิ่งกว้าง ยิ่งแพร่ก็ยิ่งดังก้อง

ราษฎรในเมืองหลวง คนในครอบครัวขุนนาง ผู้ที่พอมีสายตารู้จักสังเกต เพียงได้ยินก็เข้าใจความนัยที่ซ่อนอยู่ทันที