ตอนที่ 164 ยินดีต้อนรับกลับบ้าน

ตอนที่ 164 ยินดีต้อนรับกลับบ้าน

เสิ่นหย่งเองก็มีสีหน้าเต็มไปด้วยความแค้นเคือง แต่ทำได้เพียงถอนหายใจเฮือกใหญ่

เขารู้ว่าเสิ่นจือเวยในยามนี้มิใช่เช่นแต่ก่อน อีกทั้งยังมีจวี่เหรินลู่หนุนหลัง พวกเขาจึงมิใช่อีกฝ่ายที่ต่อกรได้เลย

คนทั้งสี่เดินด่าทอพลางมุ่งไปทางจวนตระกูลเสิ่น หมายจะไปขอเงินทองอีกครั้ง แต่กลับพบว่าประตูใหญ่ของจวนตระกูลเสิ่นปิดสนิท มีตราปิดการเช่าติดอยู่ที่ประตู ภายในว่างเปล่าไร้ผู้คนมานานแล้ว

พวกเขารีบร้อนวิ่งไปที่ “ร้านหม้อไฟจือเวย” อีกครั้ง แต่กลับพบว่าร้านได้เปลี่ยนเถ้าแก่คนใหม่แล้ว หน้าประตูแขวนป้ายร้านใหม่ ไม่มีร่องรอยของเสิ่นจือเวยเหลืออยู่อีกแม้แต่น้อย

เสิ่นหย่งและหวังกุ้ยเซียงมองหน้ากัน สีหน้าแค้นเคืองบนใบหน้าพลันกลายเป็นความสิ้นหวังในชั่วพริบตา