ตอนที่ 133 ความคิดใหม่

ตอนที่ 133 ความคิดใหม่

ถ้อยคำของนางชัดเจนทุกอักขระ แฝงไว้ด้วยความคาดหวังและเส้นเขตแดนสุดท้ายของผู้อาวุโส ลู่สือเหยี่ยนมองสีหน้าจริงจังของนาง ความหวั่นไหวในดวงตาค่อย ๆ จางหาย เหลือไว้เพียงความแน่วแน่อ่อนโยนผืนหนึ่ง

เขาพยักหน้าเบา ๆ ค่อย ๆ คลายมือที่กำข้อมือของนางออก ปลายนิ้วกลับยังอาลัยในความนุ่มอุ่นของผิวนาง เอ่ยเสียงแผ่ว “ข้ารู้แล้ว พี่สะใภ้นอนเสียแต่หัวค่ำเถิด”

น้ำเสียงของเขากลับคืนสู่ความอบอุ่นดั่งแต่ก่อน ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความปลดปล่อยอยู่บ้าง เสิ่นจือเวยมองเขา กำชับอีกสองสามคำ ก็หันกายกลับห้องไป