กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 130 เขาไม่ขอฐานะตามธรรมเนียม
เขามองดูแผ่นหลังของเสิ่นจือเวย อาทิตย์อัสดงตกกระทบกายนาง วาดเงาร่างอันอ่อนนุ่ม เขาเอ่ยในใจเงียบ ๆ ว่า พี่สะใภ้ ชั่วชีวิตที่เหลือ ข้าจะปกป้องเจ้าอย่างปลอดภัย อยู่เคียงข้างเจ้า
“พี่สะใภ้ เรือนนี้ดีจริง ๆ”
ลู่สือเหยี่ยนเอ่ยแผ่วเบา ในดวงตามีรอยยิ้มเต็มเปี่ยม ซ่อนความอ่อนโยนที่ละลายไม่ออก
“ต่อจากนี้ ครอบครัวของเรา จะอยู่อย่างดีที่นี่”
“ใช่ อยู่อย่างดี”
เสิ่นจือเวยมองเขา แล้วมองไปยังเด็ก ๆ ที่หัวเราะเล่นอยู่ในลานและคนรับใช้ที่กำลังวุ่นวาย มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอ่อนโยนและพึงพอใจ นางเพียงเข้าใจว่าเป็นความหวังของคนในครอบครัว ไม่อาจรู้ว่าในดวงตาของคนข้างกาย ซ่อนความรักลึกซึ้งที่มีเพียงนางเท่านั้น