ตอนที่ 117 รับอาหยาเป็นบุตร

ตอนที่ 117 รับอาหยาเป็นบุตร

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของชาวบ้านลอยเข้าหูมาเป็นระยะ ๆ หัวใจของเสิ่นจือเวยจมดิ่งลงถึงก้นบึ้ง

นางเงยหน้าขึ้นมองชาวบ้านที่ห้อมล้อมอยู่ตรงประตู คนเหล่านี้ในยามปกติล้วนได้รับความเอื้อเฟื้อจากท่านลุงหลิวไม่น้อย ใครบ้านไหนมีงานมงคลหรืออวมงคล ท่านลุงหลิวล้วนไปช่วยเหลือด้วยมือทั้งสอง

แต่บัดนี้ กลับพากันยืนมองด้วยสายตาเย็นชาทีละคน ราวกับกลัวเหลือเกินว่าจะไปข้องแวะกับ “ตัวปัญหา” อย่างอาหยาตัวนี้

“หัวหน้าหมู่บ้านอยู่ไหน”

เสิ่นจือเวยอุ้มอาหยาลุกขึ้นยืน

ฝูงชนเกิดความวุ่นวายชั่วขณะ หมู่บ้านที่มีผมและเคราขาวโพลนแห่งหนึ่งเบียดเข้ามา

เขาถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ประสานมือคารวะเสิ่นจือเวย “แม่หนูเสิ่น เจ้ามาแล้ว เรื่องของท่านลุงหลิว ข้าก็กำลังกลุ้มใจอยู่พอดี”