กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 107 ไกลสุดขอบฟ้า ใกล้แค่ตรงหน้า
“พี่สะใภ้ไม่ต้องกังวล ข้ารู้ดี”
ลู่สือเหยี่ยนเงยตาขึ้นมองนาง ความอ่อนโยนในดวงตาแทบจะล้นออกมา
เสิ่นจือเวยถูกเขามองจนรู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย นางหันหลังคิดจะกลับเข้าห้อง แต่ถูกลู่สือเหยี่ยนเรียกไว้ “พี่สะใภ้”
“หืม มีอันใดหรือ”
เสิ่นจือเวยหันกลับไป เห็นเขายืนอยู่ใต้ต้นท้อ แสงอาทิตย์อัสดงตกลงบนใบหน้าเขา วาดเป็นโครงหน้าอ่อนโยน ดวงตาคู่นั้นสว่างจนน่าตกใจ ราวกับบรรจุแสงดาวเต็มท้องฟ้า
“ช่วงเวลานี้ เจ้าลำบากมากแล้ว”
ลู่สือเหยี่ยนมองนาง น้ำเสียงจริงใจ
“เพราะเรื่องของข้า ต้องลำบากเจ้าใส่ใจรับมือพวกแม่สื่อ จนกิจการร้านหม้อไฟยังถูกทำให้ล่าช้าไปด้วย”