เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 96 พี่สะใภ้ก็งดงาม
บนใบหน้าของผู้นั้น ในที่สุดก็เผยรอยยิ้มจาง ๆ ออกมา เขาค้อมกายคำนับหนึ่งครั้ง “คุณชายลู่หยั่งรู้ในความชอบธรรม องค์ชายย่อมยินดีอย่างยิ่ง คุณชายวางใจเถิด องค์ชายตรัสแล้วย่อมทำตามคำ รับรองจะคุ้มครองแม่นางเสิ่นให้ปลอดภัย”
ลู่สือเหยี่ยนไม่เอ่ยคำใด เพียงมองจี้หยกลายเมฆที่ผู้นั้นยื่นให้
จี้หยกเมื่อสัมผัสก็อุ่นขึ้นเอง ลายบนนั้นประณีตซับซ้อน แฝงไว้ซึ่งพระบารมีแห่งราชวงศ์อย่างเลือนราง
นับแต่ชั่วขณะนี้เป็นต้นไป เขาไม่ใช่บัณฑิตจากตระกูลยากจนที่รู้เพียงการอ่านหนังสืออีกต่อไป
เขาก้มลงมองจี้หยกในฝ่ามือ แววตาวูบไหวด้วยความขัดแย้งชั่วขณะ ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยความแน่วแน่ที่ลึกยิ่งกว่า
ขอเพียงได้คุ้มครองเสิ่นจือเวย แม้ต้องถูกดึงเข้าไปในคลื่นลมคาวฝนโลหิตแห่งราชสำนัก เขาก็ยอมโดยไม่เสียดาย