กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 94 องค์ชายหก
ลู่สือเหยี่ยนถูกเสิ่นจือเวยลูบผม ความร้อนที่ใบหูแผ่ลามไปถึงแก้ม ความดุร้ายที่ราวกับดาบพร้อมออกจากฝักเมื่อครู่สลายหายจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงความขัดเขินอันเป็นเอกลักษณ์ของคนหนุ่ม
เขาก้มตาลงมองปลายนิ้วขาวผ่องของเสิ่นจือเวยสอดผ่านปลายผมของตน สัมผัสนั้นนุ่มนวลราวสายลมวสันต์ที่พัดผ่านยอดหลิว ทำให้ความขมขื่นเล็กน้อยในใจที่เกิดเพราะกู้จิ่งเจาจางลงบ้าง
“อืม”
เขารับคำเบา ๆ เสียงยังมีความแหบแห้งที่ยังไม่จางหาย หันกายเดินไปทางห้องครัว
เขารู้ว่าตนเองเสียกิริยาเมื่อครู่
ท่านในสำนักศึกษามักกล่าวว่า สุภาพบุรุษพึงอ่อนโยนดุจหยก เมื่อเผชิญเรื่องราวต้องสงบเยือกเย็น