ตอนที่ 75 ทะเบียนชนชั้นต่ำ

ตอนที่ 75 ทะเบียนชนชั้นต่ำ

เสิ่นจือเวยนั่งอยู่ข้าง ๆ คอยตักกับข้าวให้เขาไม่หยุด บนใบหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้มปลาบปลื้ม

“กินช้า ๆ หน่อย ไม่มีใครแย่งเจ้า” นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงคล้ายต่อว่า แต่ในดวงตากลับเปี่ยมด้วยความเอ็นดู

ลู่สือเหยี่ยนปากเต็มไปด้วยอาหาร เอ่ยอย่างอู้อี้ “พี่สะใภ้ กับข้าวนี้เทียบกับฝีมือเจ้าก็ยังด้อยไปหน่อย”

เสิ่นจือเวยอดขำไม่ได้

กินไปครู่หนึ่ง ลู่สือเหยี่ยนวางตะเกียบลง รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ จางลง ระหว่างคิ้วขมวดเล็กน้อย แววตามีความกังวลอยู่บ้าง

“พี่สะใภ้ หากข้าพักอยู่ในสำนักศึกษา บ้านก็เหลือเจ้าเพียงผู้เดียว งานในไร่กับการค้าขายที่ตลาดนัด เจ้าคนเดียวจะรับไหวหรือ ข้า… ไม่วางใจ”