ตอนที่ 71 ถูกตี

ตอนที่ 71 ถูกตี

เสิ่นจือเวยเงยหน้าขึ้นมองเขาแล้วยิ้ม “เจ้าหนูโง่ พูดเพ้อเจ้ออันใด”

ทั้งสองคนง่วนอยู่จนราตรีสงัด จึงเตรียมคำให้การประวัติส่วนตัวเสร็จ

เสิ่นจือเวยกำชับลู่สือเหยี่ยนอีกหลายคำ ให้เขาช่วงนี้ตั้งใจทบทวนตำรา อย่าโลภเล่น

ลู่สือเหยี่ยนรับปากทุกข้อ จึงเข้านอน

เสิ่นจือเวยนอนอยู่บนเตียง แต่ยังหลับไม่ลง

นางนึกถึงตอนกลางวันที่ใต้ต้นห้วยใหญ่ รอยยิ้มเย็นชั่วร้ายของชายผู้นั้น ความไม่สบายใจก็ผุดขึ้นมาอีก

นางรู้สึกอยู่เสมอว่าชายผู้นั้นจะไม่ยอมเลิกราโดยง่าย

นางลุกขึ้นเดินไปข้างหน้าต่าง ผลักหน้าต่างออก ราตรีเย็นสบายพัดมาพร้อมกลิ่นหอมสดชื่นของพฤกษา