ตอนที่ 69 สำนักศึกษาหมิงเต๋อ

ตอนที่ 69 สำนักศึกษาหมิงเต๋อ

ลู่สือเหยี่ยนขมวดคิ้ว ส่ายหน้า “ไม่มีอะไรหรอกพี่สะใภ้ เมื่อครู่รู้สึกเหมือนมีคนจ้องมองพวกเรา แต่พอเงยหน้าขึ้นมองกลับไม่เห็นผู้ใดแล้ว”

เสิ่นจือเวยมองตามสายตาของเขา หลังต้นห้วยใหญ่ต้นนั้นว่างเปล่า มีเพียงลมหนาวพัดใบไม้ร่วงหมุนวนอยู่บนพื้น

แต่ความไม่สบายใจในใจนางกลับไม่จางหาย นางรู้สึกอยู่เสมอว่าสายตาของชายเมื่อครู่แฝงไว้ด้วยเจตนาไม่ดี

“อาจเป็นข้ามองผิดไปเองกระมัง”

ลู่สือเหยี่ยนยิ้มออกมา มิได้ใส่ใจ

“พี่สะใภ้ พวกเรารีบกลับกันเถิด วันนี้หาเงินได้ไม่น้อยเลย”

เสิ่นจือเวยพยักหน้า โอบหีบไม้ที่ใส่เงินไว้ในอ้อมแขนแน่น ๆ

หีบไม้หนักอึ้ง ให้ความรู้สึกมั่นคงอยู่ในใจ ทั้งสองขับเกวียนเทียมวัว ค่อย ๆ มุ่งไปยังตลาดนัด