ตอนที่ 37 ไปที่ตำบล

ตอนที่ 37 ไปที่ตำบล

เสิ่นจือเวยค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน เสื้อผ้าผ้าหยาบที่ซักจนซีดขาวพลิ้วไหวเบา ๆ ตามการเคลื่อนไหว ขอบชายแขนเสื้อที่ถูจนเป็นขุยโดดเด่นเป็นพิเศษในแสงยามเช้า

นางหันกลับมา สายตาตกลงบนเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ข้าง ๆ มุมปากยกยิ้มอ่อนโยน เสียงใสว่า “ลู่สือเหยี่ยน เก็บของหน่อย พวกเราไปตลาดเมืองกัน จะเลือกหนังสือใหม่ ๆ กลับมาให้เจ้า”

ลู่สือเหยี่ยนได้ยินดังนั้น นิ้วมือที่กำชายเสื้อกระชับขึ้นทันที ศีรษะที่เดิมก้มต่ำค่อย ๆ เงยขึ้นเล็กน้อย แววตาใสกระจ่างเต็มไปด้วยความลังเล ขนตายาวสั่นระริก

“พี่สะใภ้ ไม่ต้องซื้อแล้วกระมัง”